Mind at Work
Moet nog uitgewerkt worden.
Hier komt mijn verhaal over het hoe, wat en waarom bij Mind at Work.
Een training om de cognieviteit te verbeteren, maar ook de ervaringen van de afgelopen tijd te verwerken.
Nu is het alweer maart 2004 en ben ik begonnen aan deze uitwerking.
Het is wat als je mee mag doen met een `pilot', een programma afgestemd op mensen met een post whiplash syndroom.
Trainingen voor mensen met een niet aangeboren of aangeboren hersenletsel bestonden al wel, alhoewel deze ook nog in de kinderschoenen stonden voor wat betreft een dagbehandeling gericht op terugkeer in het werkzame leven.
Dus ik mocht meedoen, samen met nog zeven whiplash slachtoffers, op uitnodiging en uitvoerig getest op ernst en haalbaarheid in verband met de training. Januari 1999 zou er gestart worden.
In december had ik het slecht weer bericht ontvangen dat ik van mijn functie bij KPN ontheven werd. Vijf personen sterk die dat beoordelen, rayon en directe manager, arbeidsdeskundige van het GAK (nu UWV), bedrijfsarts ARBO (nu ARBONED) en de personeelsmanager. Dat doet toch wel heel erg zeer, zo'n melding dat je je oude vak niet meer mag uitoefenen, dat hield ook in geen toekomst meer als planner/analist of onderhoud grote systemen. Weg dus de ambitie, ik wist ergens wel dat dit te gebeuren stond maar toch, ik hoopte nog steeds op verbetering van mijn gesteldheid dit tegen beter weten in.
Nu kwam de uitnodiging van Mind at Work dus op een mooi moment. In overleg met de rayonmanager mocht ik deelnemen aan deze training met behoud van salaris. Ook met de hoop en wens dat ik er geestelijker en eventueel fysiek beter van zou worden en terug kon keren bij mijn werkgever maar dan op een andere werkplek. Mijn overtuiging, eigenlijk was het meer mijn laatste strohalm waar ik mij aan vast kon klampen, was dat ik bij Mind at Work wel eventjes opgelapt zou worden, maar hoe dat verhaal verliep volgt wel uit de beschrijving over hoe en wat er beleefd werd tijdens de training.
|