Pagina met thumbnails, die ook voor mensen met een langzamere computer snel te bekijken is.
Bovendien bevat deze pagina het complete verhaal rondom deze vakantie.

Dag 1:
Na een zware tentamenperiode waren vele van ons toe aan gezelligheid. We zijn hiervoor met zeven man naar Scharendijke ( foto 1 ) gegaan. We hadden hiervoor twee auto's tot onze beschikking. Een geweldige Italiaanse wagen, een kikkergroene Lancia met Duits nummerbord en een rode Duitse Volkswagen, die geheel met krokettensmurrie besmeurd was. Helaas was het voor Maarten ( foto 2 ) vaak een probleem zich in het verkeer goed te gedragen. Ook had hij regelmatig problemen de juiste weg te vinden. Toen we eindelijk op onze bestemming, camping Duin en Strand aankwamen kregen we een toespraak van de bejaarde campingleidster. Deze wees ons op het feit dat om elf uur iedereen zijn tanden moest hebben gepoetst en onder de wol moest liggen. Dit schoot bij de Metersuppers in het verkeerde keelgat. Michiel gaf hier dan ook duidelijk zijn mening over: ¨Ik dacht het niet¨. En de weddenschap hoelang de vakantie nog zou duren werd al spoedig gesloten. Verder hadden we nog een groot probleem, Hank ( foto 3 ) was de binnentent vergeten van de grote bungalowtent ( foto 4 ). Dus zijn Maarten en Henk terug naar Rotterdam gegaan. En de anderen zijn met de auto alvast naar de plaatselijke buurtsuper, de Jumbo, gegaan om daar wat kratten bier en het eten voor die avond te halen. Toen Maarten en Henk weer terug kwamen was de hoeveelheid bier al weer aardig ingekrompen. Vervolgens gingen wij ons voorstellen bij de buren, die uit Duitsland kwamen. En de enige die zich dus een beetje verstaanbaar kon maken was Dirk. Hij deed dit als volgt: Hallo ich bin Dirk, und wir sind geile Böcke! Daar hebben we dus geen contact meer mee gehad. We zijn na het eten naar het strand gegaan met een kratje bier. De eerste idioot, Michiel, is toen, ondanks dat het nog erg koud was, met kleren en al het water ingedoken. Vervolgens zijn we naar bruincafe, het cafe op de camping, gegaan. Michiel was nog geheel nat van zijn duik in de zee, want hij had nagelaten zich om te kleden en stond nog steeds in zijn doorweekte korte broek. Ook droeg hij geen schoenen maar had slippers, die hij in de loop van de avond ergens op de camping is kwijtgeraakt, aan. Dagen later zagen wij deze terug op de parkeerplaats. Vervolgens werd er door Wincent en Michiel getafelvoetbald. Dit konden zij natuurlijk niet alleen. En gelukkig hadden zij toen dan ook assistentie van twee aantrekkelijke vrouwen. Veel later op de avond onstonden de eerste problemen. Daniel lag toen al in de tent. De vette campingwacht, Alfred; door de sjonnies Alfa genoemd, zette toen zijn licht op onze mooie tent. Het commentaar van Daniel was: ¨Rot op met die zaklamp, Dikke¨. Althans dat dacht Alfred, eigenlijk zei hij ¨Rot op met die zaklamp, Dirk¨. Dit is het begin geworden van een slepend conflict met de campingleiding, aangezien Michiel er al voor gezorgd had, dat ze ons niet zo mochten.

Dag 2:
De volgende ochtend werd iedereen behoorlijk brak weer wakker. Aangezien de gebeurtenissen van de vorige dag was het een wonder dat überhaupt iedereen nog wakker werd. Toen was er een ontbijt; een snee brood met pindakaas en een biertje. Uitzondering hierbij waren de chauffeurs. We zijn toen weer naar de Jumbo gegaan, voor bier en eten. En hebben toen nog wat gevoetbald. Die avond zijn we weer naar bruincafe gegaan. Wij hebben daar voor een grote chaos gezorgd. We wilden toen een meter bier halen, maar die kende ze daar niet. Sjors, de homofiele barman, wees ons erop dat ze wel kratjes bier hadden. Dit is een vier bij drie bier biertableau. Deze kratjes werden er aardig wat gedronken. Toen werd de krachtmeter gebruikt door Maarten en Henk, die scoorden niet echt hoog meer. Later die avond gebruikte Daniel deze meter zonder er een kwartje in te doen. Vervolgens gooide Henk tot twee keer toe een biertje over het biljart. Al deze acties werden niet op prijs gesteld door de campingleiding, en zij werden vermeld in het dosier van 207, onze standplaats. Toen we het cafe uitgingen, zijn Dirk en Michiel aan de wandel gegaan met een bagage karretje. Dit werd door Alfred en een opa gezien. Na lang ouwehoeren zijn zij toch nog bij hun tent gekomen, maar niet zonder trofee. Een Heineken parasol ( foto 5 ) moest het begeven en is meegegaan naar de tent. Wel moesten wij ons de volgende ochtend melden, maar dat hebben we niet gedaan. Dirk was behoorlijk vermoeid van deze acties en is op een stoel voor de tent in slaap gevallen ( foto 6 )

Dag 3:

's Ochtends wilde we weer naar de Jumbo gaan. Maar helaas had een van de chauffeurs al te veel gezopen op nog te rijden. Jeroen heeft toen de taak van Dirk overgenomen. We zijn niet alleen naar de Jumbo in Scharendijke geweest, maar zijn ook nog even naar Brouwershaven gegaan. Daar hebben we uit de buurtsuper een mooie grote aardappel meegenomen, die sindsdien op onze tent staat ( foto 7 ). Toen zijn we gaan voetballen. Onze buurvrouwen ( foto 8 )  hebben ook nog meegedaan. Zij zagen ook hoe Dirk, terwijl hij achter de bal aan holde, de sloot in vloog. Dit zorgde voor veel hilariteit. Toen werd er gegeten. Na het eten volgde er een discussie met de buurvrouwen, die wilden dat wij voor hun gingen koken tegen een zacht prijsje ( foto 9 ).  Michiel bood echter met zijn domme kop aan dit gratis te gaan doen. Het werd macaroni met Smac, hoezo ranzig, maar dat was alles wat ze nog hadden. Dit werd niet door alle buurvrouwen even goed gewaardeerd. Een van de buurvrouwen, Jojanneke gooide een groot deel van de macaroni over de grond ( foto 10 ). Toen wij in gesprek waren met de buurvrouwen en Dirk en Wincent rustig voor de tent zaten werden Dirk en Wincent met uien bekogeld door kinderen. Zij gingen achter deze snertkinderen aan. Om hun er op te wijzen dat dit toch echt niet kan. Maar de ouders zeiden dat zij een van die kinderen hadden geslagen. Dat was echter absoluut niet het geval. Maar dat boeide de leiding niet zo, zij moesten perse hun excuus aanbieden. Na uren discussieren is alles dan toch nog redelijk goed afgelopen. Wel werd gezegd dat als we nog een zo'n actie zouden uitvoeren, wij weer naar huis konden gaan. Die actie is diezelfde avond nog uitgevoerd. Na in bruincafe te hebben zitten kletsen met twee van de buurvrouwen, gezongen te hebben met een groep Duitsers en natuurlijk weer getafelvoetbald te hebben kwam Alfred weer bij onze tent langs. Hij ging hier even staan kijken naar de rotzooi die wij hadden gemaakt ( foto 11 ). Vervolgens na al een half uur gewacht te hebben tot er iets zou gebeuren hoorde hij gelach vanuit de tent. Dirk en Michiel lagen dubbel over alle shit die die dag gebeurd was. Hij zei dat wij een stelletje lafaards waren, omdat wij ons niet gemeld hadden, dus dat we dat de volgende dag maar eens moesten doen.

Dag 4:

De volgende ochtend gingen Daniel en Dirk naar de opticien om lenzen voor Daniel te kopen, deze was hij kwijtgeraakt.
Dit duurde erg lang omdat er maar twee opticien waren in heel Zeeland. Een in Zierikzee en een Burgh-Haamstede. Die in Burgh-Haamstede was het dichtsbij dus daar zijn ze heen gegaan. Daar aangekomen is hun verteld dat ze naast de kerk moesten zijn, maar helaas had Burgh-Haamstede twee kerken en natuurlijk gingen Dirk en Daniel eerst naar de verkeerde kerk. Ondertussen is de rest van het gezelschap zich bij de campingleiding gaan melden. Daar kregen zij te horen dat de maat nu echt vol was; we moesten oprotten. Toen kwam de advocaat in spee van het gezelschap in actie. Na beloofd te hebben dat het gedrag verbeterd zou worden werd ons nog een aller aller laatste kans gegund. Om op de camping zo min mogelijk ellende te veroorzaken hebben we toen maar besloten ergens anders naar toe te gaan. We wilden gaan fietsen op het meer in de buurt, maar helaas waren alle waterfietsen verhuurd, toen  hebben toen een paar familie fietsen gehuurd ( foto 12 ). Hier hebben wij een uur mee rondgecrosst in het park van Grandorado. Omdat Michiel niet meer helemaal zuiver reed heeft dit nog geleid tot een aanrijding tussen de twee fietsen. Die avond hadden we besloten zoveel bier te drinken dat we voor elf uur allemaal voor pampus lagen. En wat is daar een betere manier voor dan het driemannen ( foto 13 ). Er werd die avond zeer gek gedaan, door onder ander Daniel en Jeroen ( foto 14 ) Toch was niet iedereen te moe om nog iets te doen, want na een korte rust was Dirk ( foto 15 ) zeker nog in staat om naar bruincafe te gaan. Maarten kon ook nog lopen, net als Michiel en Henk. Met zijn vieren gingen zij dus naar bruincafe. Henk en Michiel hadden besloten niet al te veel meer te drinken en toen zij weer veel bier aangeboden kregen hebben zij na dit opgedronken te hebben besloten naar de tent te gaan. Onderweg kwamen zij de nieuwe buurvrouwen tegen. Met hun hebben zij toen nog even mee zitten praten. Dirk en Maarten waren toen nog in bruincafe. Daar probeerden zij een paar annies te versieren. Na een tijdje met hun gedanst en gepraat te hebben. Ontstond toen een gesprek over de barman. Dirk zij dat hij dacht dat deze homo was. Een van die annies schreeuwde toen:Sjors, hij vindt jou een homo! en wees naar Dirk. Drie klanten kwamen naar Dirk en vroegen of hij klappen wilde hebben. Dirk en Maarten zijn toen ook maar weggegaan. Onderweg probeerde Maarten Nederlandse vrouwen te versieren, die al door een Duitser vergezeld waren. Deze wilde hun wegsturen. Waarop Maarten zei dat hij maar terug naar zijn eigen land moest gaan. Toen dit was vertaald gaf de Duitser Maarten een oorvijg. Toen was hun wel duidelijk dat ze ook hier niet welkom waren. En ze zijn naar de tent te gaan om als laatste twee van de groep te gaan slapen.

Dag 5:
's Ochtends was het voor Wincent tijd voor wat anders dan bier ( foto 16 ) en zoals je kunt zien heeft dit rare effecten op hem
( foto 17 ). Ja, het is die smaak, he.  Ook in ons uitgaansleven werd het naar vier avonden bruincafe eindelijk tijd voor wat anders. We zijn met de bus naar Renesse gegaan. Daar hebben we weer aardig wat bier gedronken. En de enige bij wie dit geen effect had was Daniel, bij zijn blaastest, die in de disco hing bleek dat hij nog niets gezopen had. Onderweg naar huis wilde Dirk een bel van een fiets schroeven, hij werd echter door een stadswacht betrapt. Na een mooi verhaal te hebben opgehangen, hij zou zogenaamd op zoek zijn naar zijn fiets, dacht hij weg te komen. Maar Henk verpeste zijn verhaal, hij zij dat Dirk helemaal geen fiets had. Toch zijn ze weggekomen. We wilden toen met de taxibus weer naar huis gaan. Voor dat deze kon vertrekken had de stadswacht deze bus echter al bereikt. Hij zei dat we ons moesten gedragen en liet ons toen toch maar gaan. Weer bij de camping aangekomen wilde de chauffeur ons niet laten gaan. Hij scheen via de radio gehoord te hebben dat wij iets hadden gedaan wat niet kon en we mochten niet weg voor we zeiden wat dat was. Na lang geouwehoer liet hij ons toch weer gaan. Buiten de bus kregen Henk en Dirk toen ruzie over wat van te voren was gebeurd. Henk belandde hierbij in de sloot en verloor zijn bril. En Dirk zijn T-shirt ging kapot. Toen alleen Henk, Daniel en Dirk nog in discussie waren over wat er gebeurd was kwam er een super vette kerel aanzetten. Deze zocht ruzie met Dirk en gaf hem klappen. Reden voor Daniel, niet voor niets mr. Stallone genoemd, om in actie te komen. Hij verkocht deze kerel zo'n klap dat hij gefustreerd weg liep. Vervolgens schold hij hem zo hard uit dat de hele camping wakker werd. Later kwam deze kerel weer terug met een riem. Michiel en Maarten, die er toen ook weer waren, zijn toen naar Alfred gesneld. Deze zei toen dat hij even ging boksen. Maar hij was niet op tijd om te kunnen voorkomen dat Daniel een paar flinke klappen met de riem kreeg. Daniel, Dirk en Henk hadden de politie er toen ook al bij gehaald. Toen bleek ook nog dat de kerel ontsnapt was uit een inrichting voor moeilijk opvoedbare kinderen, ofzo. Deze is van de camping getrapt.

Dag 6:

We zijn 's ochtends meteen de bril van Henk gaan zoeken, want die hadden we de avond daarvoor niet terug gevonden. Gelukkig is hij nog terecht gekomen. De problemen die binnen de groep waren ontstaan werden middels harde muziek en flink pogoën ( foto 18 )  uit de wereld geholpen. Vervolgens zijn wij naar een zwembad in de buurt gegaan. Daar hebben we nog even rugby gespeeld en toen was echt alle agressie die wij de avond ervoor hadden opgedaan weer weg. Dirk had in het zwembad nog een leuke bril gevonden, deze deed hij aan Daniel kado ( foto 19 ). Deze zwaait vervolgens nog even naar onze leuke buren ( foto 20 ). Die we vervolgens op het strand weer tegen komen ( foto 21 ).
Een van hun had beloofd voor ons te koken
en dat gebeurde later die dag ook. Daarna hebben we nog even met hun zitten kletsen ( foto 22 ). 's Avonds gaan we met hun naar de disco op de camping, die nu ook eindelijk open is. Later die avond probeert Daniel met zijn blote lijf nog indruk te maken bij
een van die vrouwen ( foto 23 ).

Dag 7:

De volgende dag, is al weer de laatste. Helaas kan niemand zich meer zo goed herinneren wat er allemaal precies gebeurde die dag. Wel liep er nog een weddenschap tussen Michiel, Maarten en een van de buurvrouwen. Als Michiel en Maarten het Bruincafebord zouden afschroeven zou de buurvrouw in haar ondergoed over de camping gaan rennen. Zou het echter niet lukken, dan zouden Michiel en Maarten in hun onderbroek over de camping gaan rennen. Het proberen zeker waard dus! Helaas, Maarten had niet de juiste apparatuur meegenomen en na veel moeite om bij het bord te komen en veel moeite om het bord los te schroeven was het na 5 uur nog niet gelukt het bord mee te krijgen. Dus was het de volgende ochtend tijd om alle kleren uit te gooien, behalve de onderbroek dan, en het op een lopen te zetten. Maarten echter, weigerde dit. Zelfs na herhaaldelijk aandringen van de buurvrouwen. Vandaar binnenkort te zien, alsnog, Krokketeer in z'n onderbroek! Al is het dan met enkele technische middelen bewerkstelligd. Het is eigenlijk een feit dat de hele chronologie van het verhaal enigszins verkeerd ofwel helemaal verkeerd is. Dit is vooral te wijten aan de telkens weer grote hoeveelheden bier die genuttigd zijn. De thuisweg werd door de chauffeurs dan ook rustig aan gedaan. Kwekkeboom (eerder in het stuk Maarten genoemd) haalde een topsnelheid van 85 km per uur op de Nederlandse snelweg. Goed zo. Wij zullen meer schrijven en meer bevindingen uiten op het moment dat de pagina's zijn goedgekeurd door de Metersup. Opmerkingen graag plaatsen in het guestbook.
 

Link naar de pagina terug