Aan mijn nooit geboren kind

Vandaag besefte ik ineens dat ik al jaren een
kind heb.
Jij, je zit in mijn hoofd, in mijn gedachten.
Jij, je zit in mijn lichaam, ik voel je soms in
mijn buik.
Al die jaren ben je er geweest, zonder ook
maar een dag afwezig te zijn.
Dag en nacht denk ik aan jou, bepaal jij mijn
leven.
Helaas heb je besloten nooit lijfelijk
aanwezig te zijn.
Misschien wordt het nu dan ook tijd om
afscheid te gaan nemen.
We gaan ieder onze eigen weg.
Ik de mijne zonder jou en jij de jouwe zonder
mij.

Nieke
(Uit: "Ongewenst kinderloos" van Renée van Walbeek)