|
Roze
sloffen en lakschoenen
Achter
in een bureaula,
in papier met vergeeld plakband,
liggen grappige, roze babysloffen.
Eerst bedoeld voor het kind van een vriend,
werden de sloffen voor mijn eigen kind. Toen
mijn moeder er niet meer was,
vond ik onder in haar kast,
een hemdje en mijn soldaten (sandalen!)
Maar ook mijn favoriete lakschoenen
van toen ik zes was.
Een meisje met krullen,
zie ik huppelen op straat.
Wat er zo vreemd aan is,
ze komt niet naar me toe,
maar huppelt steeds verder van me weg.
Wat zo verdrietig is,
is, dat na jaren van verlangen, hoop en vrees,
het kind van de lakschoenen,
nooit het kind van de sloffen zal ontmoeten.
Marja Voets
(uit Freya Magazine, mei 2001)
|
|
