Een leven zonder kind

Waarom voel ik mij toch zo eenzaam en alleen
er zijn toch zoveel lieve mensen om mij heen
Het is nu vijftien jaar geleden dat ik te horen kreeg
dat ik geen kinderen zou kunnen krijgen, dat bracht veel teweeg
Want ongewenst kinderloos zijn doet mij zoveel verdriet
en de pijn van binnen is iets wat een ander niet ziet
Een eigen kindje is iets wat ik ontzettend mis in mijn leven
zo'n klein wezen waar ik al mijn liefde aan zou kunnen geven
Ook problemen in de relatie komen er dan nog bij
het maakt mij zo onzeker, gaat het dan nooit voorbij
Mijn man heeft de afgelopen jaren weinig plezier aan mij kunnen beleven
maar ondanks alle problemen is hij toch bij mij gebleven
Ik kan gewoon niet meer genieten van het leven en dat doet zeer
toch zou ik dat weer graag willen, maar hoe, ik weet het niet meer
Elke dag zet ik mijn masker weer op om de dag door te komen
maar een paar weken geleden is daar een einde aan gekomen
Het werd mij allemaal teveel en de tranen bleven maar stromen
het weggestopte verdriet van al die jaren heb ik opnieuw moeten doorstaan
ik voel mij leeg en uitgeput, zal dat gevoel dan nooit overgaan
Nu heb ik de tijd voor mijzelf genomen
om eindelijk een beetje tot te komen
Binnenkort krijg ik hulp van buitenaf
iets wat veel eerder had moeten gebeuren, achteraf
De ongewenste kinderloosheid zal voor mij altijd blijven bestaan
maar misschien dat iemand mij kan leren om er beter mee om te gaan

(uit Freya Magazine, juli 2001)