|
Zo'n mooi nieuw leven,
ik kan het niet geven.
Wel heb ik die kinderwens,
en beleef het gemis heel intens.
De natuur maakte bij mij een fout,
dus geen eigen kind waar je met heel je hart van houdt.
De wijze woorden van 'leg je er maar bij neer',
die doen mijn hart zo'n pijn keer op keer.
Ik zou het verdriet van de daken willen gillen,
maar voor mij rest slechts een potje pillen.
Deze zouden het verdriet moeten minderen,
maar toch wil ik het liefste kinderen.
Misschien zal ik het op een goede dag kunnen laten,
om dit onvolledige lijf zo te haten.
|
|
