Web hosting Custom Email SiteBuilder

Team Dames 1 (zaal)
 

Dames 1 LHC-Meervogels
Ik begin dit verslag maar met de anticlimax.
We hebben met 20-1 1 verloren. Er zijn dus een paar dingen niet helemaal op en top gegaan.
De LHC-ers waren sneller dan we hadden ingeschat. We begonnen de wedstrijd goed, de eerste de beste aanval knalde Maijolein de bal in haar favoriete hoek. Dat wordt een eitje dachten we nog..... Niet dus.
De volgende ballen op doel waren net te slap, zodat LHC een paar keer uit de break-out kon scoren.
In de rust stonden we 11-5 achter. Na geen kopje thee en aanwijzingen en aanmoedigingen van Theo begonnen we vol goede moed aan de tweede helft.
Het plan om de hoek van LHC uit te pressen en vol goede moed verder te gaan hielp, de stand werd beperkt en we leken af en toe in te lopen. De tweede helft hebben we met 6-8 verloren, dus we zijn niet weggezakt.
Hoewel de stand en het verslag in de krant anders doen vermoeden, gingen we niet met een kater naar huis.
De keepsters hadden goed gekeept en we hebben weer wat geleerd, dus we zijn weer
verder aan het trainen voor de volgende wedstrijd en natuurlijk voor onze 'sportieve
revanche' op LHC in de tweede helft van de competitie.

Helma

Bedankt voor de leuke avond dames!
Ik vond het héél leuk om het meervogeltje van de maand te zijn.
Ik hoop dat ik later ook in dames 1 mag spelen.
Groetjes
Lieke Beentjes.
 

Meervogels dames 1 vs. DOS dames 1

Vol goede moed werd de wedstrijd tegen Dos tegemoet gezien.
Zij zijn immers de nummer laatst uit onze poule. Maar aangezien wij ons ook in de onderste regionen bevinden, zou het er toch om gaan spannen. de start was welvarend, Al  gauw kwamen we aan een 3-0 voorsprong. Dos pas lekker!!!
Helaas kwam Annenieke erachter dat J.H. uit Villa Helder was neergestreken op de tribunes.  Dit had als gevolg dat Annemieke voortdurend naar de tribune tuurde op zoek  naar een glimp van deze jongeman, en dat terwijl ze ook nog de adoratie geniet van GSM-handelaar Harold X.
Van deze deconcentratie wisten de Dossers van te  profiteren en zij vochten zich terug naar een gelijke stand van 6-6.
Voor rust  kwam echter de wekelijkse dip weer om hun hoekje gluren en werden we met een fikse achterstand (6-12) de kleedkamer ingestuurd.  In de rust genoot het publiek van een heerlijke kop chocolademelk met slagroom.  Edoch, dit moment van ultiem genot werd wreed verstoord door een enorm  gebulder, welk afkomstig was uit kleedkamer 3. Het bleek Theo jr. te zijn, die de dames eens f link wakker schudde. Tevens kwam hij met een nieuwe strategie vol  tactisch vernuft op de proppen.
"We moesten gewoon gaan spelen", aldus  Marieke.
Na een enerverende rust besloten de leidsmannen, die duidelijk in het voordeel van Lindsay duels aff loten en haar een vrije worp toekenden, om de wedstrijd te vervolgen.
Naarmate de tijd verstreek werd de achterstand alleen maar groter. Na een  poosje werd de scoringsmachine van Dos toch tot stoppen gezet. Onder  aanvoering van Sjanet werd de achterstand gereduceerd, maar helaas kwam de ommekeer te laat.
Toen vervolgens uitkwam dat Gerzoonissos de gehele tweede  helft in de kantine zat te genieten van het goudgele vocht, zakte de moed de  dames helemaal in de schoenen. Hierdoor kon bos nog enkele malen de bal in het  net leggen, waardoor de eindstand werd bepaald op 12-21.
Ondanks dat de wedstrijd allang afgelopen was en iedereen de zaal had verlaten,  was er nog een persoon actief. Het bleek 'woman of the match" Bep met de dweil  te zijn. Nadat zij gedurende de gehele wedstrijd de vloer puik had onderhouden,  restte haar nog een taak: het opdweilen van het plasje speeksel dat uit Rutger's  mond droop toen hij het meisje voor hem grondig bestudeerde.
Gelukkig kon  uiteindelijk ook zij na anderhalf uur  de zaal verlaten en kon ook zij de nederlaag  uitbundig vieren.
Volgende week zal dit resultaat naar alle waarschijnlijkheid op zijn minst geëvenaard worden tegen het geduchte Westside, maar de huid zal duur  verkocht worden.

Marjolein ft. De Rode Kern
 
 

Zondag 12 -11-2000
Amsterdam Westside-Meervogels

Een goede inzet, koppies niet laten hangen, goede aanvallen en mooie doelpunten
en dan toch met 13 doelpunten verschil verliezen, conclusie: de tegenstander was gewoon te sterk.
Het is een simpele redenering maar toch helemaal waar. Als je als leek de uitslag bekijkt kan je daar heel makkelijk over oordelen, maar als je nagaat dat de tegenstander van zondag al 15 jaar met elkaar samenspeelt en al een keer Nederlands kampioen is geweest en je zet daar tegenover dit hele jonge Meervogelsteam dat bijna tot geen eerste divisie ervaring heeft dan valt deze uitslag eigenlijk nog wet mee.
Meervogels werd in de eerste minuten van de wedstrijd direct heel erg onder druk gezet en kwam al heel snel op een 4-0 achterstand. Geïmponeerd door het snelle en fysieke spel van de tegenstander kon Meervogels in die fase nog geen vuist maken
en de fanatieke aanhang langs de kant,die dit team door weer en wind steunt, dacht dat dit wel eens een vreselijk grote nederlaag kon worden. Maar dat gebeurde toch niet. Mede door een zeer sterk spelende Jeanette Krom kwam Meervogels steeds beter in de wedstrijd en ook verdedigend kon men fysiek beter tegenstand bieden. Zodoende werd er gerust met een toch enigszins acceptabele 12-8 score.
Het begin van de tweede helft gaf de routine meteen de doorslag. Daar waar Meervogels via Marjolein, Yvonne (paal), en jeanette ( 2 maal binnenkant paal eruit) niet tot scoren kwam, schoot de tegenstander de bal er 4 keer in en was de wedstrijd toen helaas al gespeeld. Toch moet de ploeg een compliment krijgen dat het toch goed bleef doorvechten. Helma en Annemiek bleven goed van afstand schieten en dat resulteerde ook in een paar fraaie treffers. En zo zie je maar dat als je het blijft proberen het toch wel eens lukt (Cruijff: als je niet schiet, scoor je nooit).
Ook verdedigend bleef men fysiek goed verdedigen (soms tel) zodat er een uitslag van 26-13 op het scorebord kwam te staan.
De komende weken komen nog zwaardere(!) tegenstanders op bezoek dus dit team kan de steun van het publiek wel gebruiken. Het team groeit nog steeds zowel collectief als individueel (compliment aan de coach) dus het moet zeker een keer lukken om punten te pakken. Waarschijnlijk niet tegen de topploegen uit deze divisie, maar wie weet.
De coach van de tegenpartij gaf nog een hele wijze raad; als de sfeer maar goed blijft, en Iedereen blijft er voor gaan (zowel in de wedstrijd als op de training) komt het er vast een keer uit. Meiden jullie kunnen alleen nog maar beter worden, zie dit als een leerjaar, en dan kan het publiek nog jarenlang genieten van dit (Akersloter)team.

Een supporter
 
 

Bekerwedstrijd dames 1.
Met een beetje hoop op onze eerste overwinning vertrokken wij richting beverwijk om daa te spelen tegen HCV'90, de koploper uit de tweede divisie, een klasse lager, dus we zagen een bleine mogelijkheid om te winnen. We begonnen de wedstrijd dein ook goed, wel een half uur
Inter, want de scheidsrechters stonden in de file ( Kan gebeuren op donderdagavond rond half 7, toch?! ).
We stonden sterk te verdedigen en het eerste doelpunt van de wedstrijd viel aan onze kant. In het begin konden we HCV nog wel bij houden, maar met rust was het toch HCV die de leiding had (ik weet niet meer hoeveel het was, maar we stonden niet heel erg dik achter).
De tweede helft begonnen we rommelig aan te vallen, maar verdedigend ging het nog wel aardig. Dit wisselde nog wel af, want we hebben ook wel wat goede aanvallen gehad. Verdedigend ging het steeds minder goed wat er dus voor zorgde dat HCV steeds verder uit liep en wij eigenlijk geen kans meer hadden om de wedstrijd te winnen. "Gelukkig hebben we zeker nog wel wat van deze wedstrijd geleerd en dan vooral Helma, want die kent nu ook haar eigen krachten. En dat is nogal wat, zij kan namelijk met een klein zetje een buffel van minstens 90 kg zo omduwen! De wedstrijd hebben we uiteindelijk verloren met 24-10. We spelen nu niet meer voor de beker en ook hebben we nu alweer verloren, maar dit wil niet zeggen dat we dit ook blijven doen, we leren steeds meer en we gaan dit seizoen zeker een keertje winnen. Dus blijf zeker komen kijken, want er is nog hoop!!!!

Annemiek