Tondeleyo
A sudraenum solskinsdegi,
eg sa thig, o astin min, fyrst.
Thu settist hja mer i sandinn,
tha var sungid og fadmad og kysst.
Drukkid, dansad og kysst,
Tondeleyo, Tondeleyo.
Aldrei gleymast mer augun thin svortu,
og aldrei slogu tvo gladari hjortu.
Tondeleyo, Tondeleyo,
Hve ahyggjulaus og alsaell,
i ormun thinum eg la.
Og oft hef eg elskad sidan,
en aldrei jafnheitt eins og tha,
aldrei jafn-eldheitt sem tha.
Tondeleyo,Tondeleyo.
Aevilangt hefdi eg helzt viljad sofa,
vid hlid ther i dalitlum svertingjakofa.
Tondeleyo,Tondeleyo.
