|
|
In hoofdzaak is zijn leer dezelfde als die van Parmenides. Maar hij gaat hierbij meer analytisch en sysematisch te werk. De verschillende, vooral negatieve kenmerken van het Zijnde worden door hem uitgewerkt en een voor een bewezen. Hij legt hierbij een bijzondere nadruk op eenheid. Hij ziet het Zijnde namelijk meer als het Ene.
Ook Melissus beijvert, zoals Zeno van Elea, de weerlegging van andere opinies: o.m. de theorie van het ontstaan van de tegengestelden uit elkaar en die van verdichting en verdunning als verklaring van verandering. Hij wijst er o.a. op dat zijn tegenstanders voor een deel van hun beweringen zich beroepen op de ervaring en voor het andere deel zich beroepen op stellingen die niet met de ervaring stroken.
Melissus wijkt voornamelijk van Parmenides af in zijn idee dat het Zijnde in de ruimte oneindig is, zoals is het ook in de tijd oneindig.
Niettemin is het alleen waarschijnlijk dat Melissus van Samos alleen heeft gehoord van deze stroming en dat hij het met het idee eens was. Het is onwaarschijnlijk dat hij contact met Zeno, danwel Parmenides heeft gehad. Betrefd zijn leeftijd weten we dat hij iets jonger dan Zeno van Elea moet zijn geweest.
De Eleaten die hier te vinden zijn naast Xenophanes zijn:
-Parmenides
-Zeno van Elea
-Melissus van Samos
