|
Gedichten : Nederlands
Ik wandel in gedachten verzonken
en trek mijn sporen in het zand.
Ik tuur naar de verte, de horizon
en geniet van de stilte op mij heen.
Ondanks de eenzaamheid hier,
voel ik mij toch niet zo alleen.....
Ik voel me gelukkig nu van binnen
Ik ken vrede, ik ken eindelijkde rust
Alle pijn die ik moest overwinnen,
ebt langzaam weg hier aan de kust.
Ik kan verder, verder met mijn leven.
Ik wandel mijn toekomst nu tegemoet.
Ik loop door, zonder om te kijken.....
Mijn verleden.....het ga je goed.
Er is meer tussen hemel en aarde
meer tussen de sterren en de maan
we zijn gekomen om te leren
wijzer te worden voor we gaan
we komen om te groeien
in lichaam en geest
zodat we als we gaan
hier niet voor niets zijn geweest.
De weg terug
na onenigheid
of geschil,
na kort of lang
een houding
star en stil
zal ieder vrezen,
maar zal die tijd
die men zo leidt
niet harder wezen
dan de eerste groet,
die komen moet
van de een
of de ander
op de weg
tot elkander?
Als iemand ....
Als iemand de dood in de ogen heeft staan
laat hem dan niet in de steek
ook al kijkt hij je smekend aan
hij heeft mischien nog maar een week.
Hij heeft er niet om gevraagd
om zo vroeg te moeten sterven
zijn onverschilligheid heeft hem belaagd
en AIDS zal zijn naam in zijn zerk kerven.
Pak zijn hand liefdevol vast
heb geen vrees, hij is ook een mens.
Dan verlicht je een beetje zijn last
Dat is mischien wel zijn laatste wens.
Aai hem over zijn hoofd
dat zal hem vast goed doen.
Voordat zijn levenslicht is gedoofd
en geef hem zachtjes een laatste zoen.
Je vader is de man
Je vader is de man
die zo lang je al leeft
je vertrouwen en bescherming geeft
Die je streng maar
rechtvaardig advies kan geven
Die heeft gezorgd dat je
Vooruit komt in het leven.
Nu je ouder bent zie je
dat je op hem lijkt
en dat je eigenlijk op de zelfde manier
als hij naar het leven kijkt
De band is nu nog hechter
en alles voelt vertrouwd
Juist nu moet je vertellen
hoeveel je van hem houd.
Doet oorlog zeer???
Als er hier een oorlog komt
Doet dat dan ook zeer?
Gaat een oorlog altijd door
Ook bij storm of winterweer?
Gaan we dan verhuizen
Moeten we dan mee?
Staan wij achter prikkeldraad
's avonds op t.v.?
Als er wel een oorlog komt
Doet de lucht dan pijn?
Mag ik dan nog wel naar school
Mag ik dan nog jarig zijn?
Waarom gaan we vluchten
Wat betekent hel
Samen zijn we toch niet bang...
....Moeder knikt van wel.
Eens was ik jong en groen
Eens was ik jong en groen
Nieuwsgierig naar gevaren
die grote mensen huilen doen
alsof zij kinderen waren
Steeds vaker kwam de tijd
dat ik alleen moest lopen
Een onrust kwam over mij
en kon slechts op geluk nog hopen.
Plots leek mijn jeugd zo veraf
met stormen rondom mij heen
was dit mijn einddoel of een straf?
Ik vroeg een antwoord,maar kreeg er geen.
Toen dit gevaar plots weer verdween
zag ik met vertrouwen de toekomst tegemoet
Maar hoewel de zon vaak scheen
Maakte dit de dreiging toch niet goed
Steeds vaker zag ik mensen lijden
en vroeg verbaasd steeds weer "waarom"?
Kon men dan zoiets niet vermijden
of was ik alleen zo dom?
John Veldhuizen, Utrecht, 1969.
Als kind zie je
Als kind zie je
je moeder als iemand
die zorgt dat je groeit
En soms vind je ook
dat ze zich te veel
met je bemoeit.
Naarmate je ouder wordt
Zie je haar
als een verstandige vrouw
En, heel bijzonder....
die moeder is toevallig
wel van jouw!
Bij haar zijn
vind je nu ineens heel fijn
want dan blijkt je moeder
niet alleen je moeder
maar ook
je vriendin te zijn
Mijn leerschool is..
Mijn leerschool is het leven,
de lessen krijg ik elke dag
van alle medemensen
waarvan ik dingen leren mag.
Zij reiken mij de vakken
zonder het zelf te weten aan.
Ik blijf dan onderzoekend
en met bewond'ring voor ze staan
Zo kan ik daag'lijks leren
van hen die wachten vol geduld,
van iemand die trots laster
en hoon zich in diep zwijgen hult,
hoe leed stil word gedragen
en zelfs ondragelijke pijn.
Dan moet je met je studie,
denk ik, toch vergevorderd zijn.
Zo blijf ik maar leergierig,
het leerboek vlijtig in mijn hand
en elke dag moet meer nog
mijn eigen ik iets aan de kant.
Begrip,geduld en liefde
daarop ik mij nu concentreer
en wil't vandaag niet lukken
Probeer ik het toch morgen weer?
Geschreven door Frits Deubel
Op de grote stille heide,
grazen nu geen schapen meer.
Geen koeien in de weide,
Het jonge vee zij zijn niet meer.
Waar zijn zij gebleven?
Waar zijn zij naar toe ?
Gezond moesten zij sterven
De geit, het schaap, de koe.
Preventief werden jullie VERMOORD
Alleen zo werd het niet verwoord.
Vergeef me lieve dieren dat mijn soort dit deed
Dat deze maatschappij de oorzaak is van jullie leed.
Morgen gaan jullie dood
Geen rechter die dit verbood
De zon zal uitbundig stralen..
De heide in al haar glorie pralen...
Waarom moeten jullie sterven?
Is dit de wereld die onze kinderen erven???
Is dit dan de essentie van ons bestaan
Om zo met dierenlevens om te gaan
Brinkhorst ik hoop dat jij
volgende week kunt feesten
Na het "offeren" van zoveel "BEESTEN"
De Troostboom
KOM MAAR ONDER MIJN TAKKEN
VERSCHUIL JE IN MIJN GROEN
NET ZOALS DE VOGELTJES
OOK WEL BIJ MIJ WEL DOEN
ZOEK ER MAAR EEN PLAATSJE
MIJN ARME LIEVE KIND
IK RUIS VOOR JOU MIJN BLAADJES
MET DE LIEVE ZACHTE WIND
DROOG DE TRANEN UIT JE OGEN
VERTEL HET MIJ MAAR ALLEMAAL
ER IS GEEN BOOM DIE HIER NIET LUISTERT
NAAR JOUW VERDRIET EN JOUW VERHAAL
IS ER EVEN NIEMAND ANDERS
DIE ZIJN ARM OM JE KAN SLAAN
LEG JE ARMEN OM MIJN STAM HEEN
EN LAAT DIE TRANEN DAN MAAR GAAN
HOEWEL IK NIET KAN PRATEN
BEGRIJP IK WEL WAT JE BEDOELT
EN IK DENK DAT VOOR JE WEGGAAT
JE MIJN TROOST WEL HEBT GEVOELD
NEEM EEM BLAADJE VAN MIJ MEE
DROOG DAARNA JE LAATSTE TRAAN
EN WEET DAT ER EEN BOOM IS
DIE VOOR JOU ZAL BLIJVEN STAAN
Geschreven door Trees.S.Wetting
Strand, wat ben je verlaten. De stilte is
te groot.Helemaal alleen gelaten,
je bent nu zo bloot.Met je wilde golven
en je zand zo zacht. Waar je eens
werd bedolven, is nu vergeten
je vacht.
Droom maar mijn kind; dromen mag.
Dromen zijn niet echt; ze zijn als
de wind. Vluchtig; niet als de werkelijkheid.
Niemand doet je pijn. Dromen mijn kind...
is een zaligheid.
Als het leven je ontglipt
en de dood is zo dichtbij;
dan verdwijnt de woede
en voel je je vrij.
De strijd is gestreden,
je hebt je best gedaan.
De pijn zou verdwijnen,
je wist dat je moest gaan.
|